شعر : خر شیطان

چه آمد بر سر اقوام و خویشان ,             که گردید جمعشان اینطور پریشان
چرا فامیلها از هم جدایند ،                     چرا مردم به این حد بى وفایند
چرا خواهر ز خواهر مى گریزد ،             برادر با برادر مى ستیزد
چرا دختر ز مادر ننگ دارد ،                    پدر با بچه هایش جنگ دارد
چرا مهر و محبت کیمیا شد ،                 رفاقتهاى دیرینه ریا شد
براى اغنیا هم لذتى نیست ،                 فقیران را به جایی عزتى نیست.
به ظاهر خانه هامان کاخ شاه است ،    درونش یک جهان اندوه و آه است.
در و دیوار ها کاشى و سنگ است ،      ولى هر خانه یک میدان جنگ است.
دگر از بذل و بخشش ها اثر نیست ،     ز انصاف و مروتها خبر نیست.
عمو جان ، خاله جان ، دیگر نگوییم ،     براى مرگ هم در آرزوییم
یکى حج مى رود سالى دو سه بار ،    کنارش خواهرش نادار و ناچار
یکى با سود اموال نزولى ،                  رود مکه به امید قبولى.
یکى از کربلا و شام گوید ،                   یکى از فخر بر اقوام گوید
یکى نازد به ماشین و به باغش ،         یکى باشد تکبر در دماغش.
یکى وقتى به ماشینش سوار است ،   فقط مثل بتى از زهر مار است
خلاصه وضع تعریفى نداریم ،              همگى بر خر شیطان سواریم …!!!

/ 2 نظر / 35 بازدید
بهروز

جالب بود

شویشکاهشن

هی جانیته بگرمه،دقیقا هایه،وگپادلی گشتیان،زور زورسپاس هواله هیجا.گلک حاصله چشم وهم چشمییان وتجملاتانه،مانابمینی دلاله من[گل]